‘Wees bereid om fouten te maken en probeer dingen uit’
Als het aan landelijk projectleider Woninginbraak en Heling Sybren van der Velden ligt, dan komt er een landelijk beslismodel om mobiele dievenbendes tegen te gaan. “Niemand voelt zich verantwoordelijk om rondtrekkende inbrekers aan te pakken.”

Wat maakt uw werk aantrekkelijk?
“In de 17 jaar waarin ik leidinggevende was binnen de politieorganisatie, werd ik meer geleid door de waan van de dag. Als teamchef van een basisteam of als leidinggevende bij de districtsrecherche, was ik met veel verschillende onderwerpen bezig. Vanuit mijn huidige functie kan ik me volledig richten op 2 onderwerpen uit dat brede domein. Nu bouw ik een enorm netwerk en veel expertise op, die ik ter beschikking stel aan mijn collega’s die met de poten in de klei staan. Daarbij, ik sta het meeste in mijn kracht met een opdracht waarmee ik mijn gang kan gaan en waarvan ik eens per maand bespreek hoe het loopt. In deze functie heb ik veel vrijheid.”
Sybren van der Velden is landelijk coördinator/projectleider Woninginbraak en Heling van het landelijk team High Impact Crimes (HIC) bij de Nationale Politie. Als projectleider ziet Van der Velden zichzelf als verbinder van verschillende professionals en partijen, als een spin in het web. In zijn rol als coördinator is hij meer actief binnen de opsporing, het vangen van boeven. Bij woninginbraken die de eenheden overstijgen, koppelt Van der Velden de verschillende politie-eenheden aan elkaar om gezamenlijk het onderzoek te doen. Zodat ze zo effectief mogelijk een criminele bende kunnen oprollen.
Welke kansrijke ontwikkeling wordt in uw vakgebied nog te veel over het hoofd gezien?
“Dit 3-schap krijgt nog te weinig aandacht: onderzoeken, innoveren en leren. Wij politiemensen zijn echte doeners, terwijl het ook heel goed is om ook onderzoekend te zijn. Is er bijvoorbeeld een golf van woninginbraken, vraag ik eerst om een probleemanalyse. Dat is geen hogere wiskunde, maar in de publieke sector schieten we vaak direct in de actiestand.”
‘Blijf niet hangen in oude methoden, maar innoveer’
“Al doe je maar een quick and dirty-analyse, dan weet je wat het probleem is en kun je ook passende oplossingen verzinnen. Blijf niet hangen in oude methoden, maar innoveer. Meer van hetzelfde levert op termijn niet wat je wilt. Blijf ook leren. Wees bereid om fouten te maken en probeer dingen uit, ook al weet je niet zeker of dat het gewenste resultaat gaat opleveren. Als je in een samenleving waarin de ontwikkelingen ongelooflijk snel over elkaar heen buitelen, niet blijft onderzoeken, innoveren en leren, dan kom je op een hopeloze achterstand te staan en zijn de dingen die je doet niet efficiënt of effectief.”
Welke bedreiging krijgt onvoldoende aandacht?
“De mobiel opererende criminele bendes, een mondiaal probleem. Neem de Chilenen die invliegen in Barcelona en vervolgens worden gefaciliteerd om door Europa te trekken om woninginbraken te plegen. Zij trekken vanuit Spanje eerst noordwaarts via Frankrijk, België en Nederland naar Scandinavië, en dan weer via Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en Frankrijk, terug naar Spanje. Vooraf zijn er al goedkope hotels voor ze geboekt en er staan huurauto’s voor ze klaar. De buit wordt per post naar Chili gestuurd. Chileense inbrekers die zijn aangehouden, worden teruggehaald naar Barcelona en op het vliegtuig gezet. Vervolgens worden er weer nieuwe inbrekers ingevlogen. Dit is mensenhandel en uitbuiting. We weten niet hoe groot dit fenomeen is, het is een dark number.”
‘De focus richt zich naar binnen en er worden muurtjes opgetrokken’
“Niemand voelt zich verantwoordelijk om de rondtrekkende inbrekers aan te pakken. In Europa, maar binnen Nederland evenmin. Als ik een bericht krijg dat er een club fluïde daders in wisselende samenstelling op verschillende plekken van het land oppopt, en ik probeer de betreffende eenheden bij elkaar te brengen om gezamenlijk de bende aan te pakken, dan voelt vaak niemand zich verantwoordelijk. Dan klinkt er: ‘Het gebeurt overal, dus waarom moet ik de zaken van iemand anders oppakken?’ Het heeft er ook mee te maken dat politie-eenheden nog steeds worden ‘afgerekend’ op individuele doelstellingen. Daardoor richt de focus naar binnen en worden er muurtjes opgetrokken. Als coördinator voer ik een dagelijks gevecht met deze realiteit. Met wisselend succes lukt het mij soms om eenheden te koppelen. Denk aan de bloedprikbende van afgelopen jaar, daar is heel goed samengewerkt.”
Stel u zit aan het knoppenpaneel, welke verandering voert u door om een grote stap vooruit te kunnen zetten?
“Laten we beginnen met de knop van de mobiel opererende bendes, waar niemand zich verantwoordelijk voor voelt. Ik stel een gedegen landelijk beslismodel en overlegorgaan in werking, om samen te werken aan de bestrijding van woninginbraken en babbeltrucs door rondreizende bendes. Iedereen moet zich houden aan het landelijk beslismodel. Op grond van dat model bekijkt het overlegorgaan de casuïstiek en neemt er een beslissing over. Er zit een verplichting aan vast voor politie en partners om te werken op de manier waarop het overlegorgaan heeft besloten. Dus er is geen ontkomen meer aan wat betreft de samenwerking.”
‘Er is in Nederland een terugtrekkende beweging wat betreft de aandacht voor HIC’
“Momenteel is er in Nederland een terugtrekkende beweging wat betreft de aandacht voor HIC. Nu gaat er veel aandacht naar ondermijning en dat is ook heel belangrijk. Echter, dat is een vorm van misdaad die veraf staat van de wijkbewoner. Als een inbreker in de nacht de mobieltjes van de nachtkastjes van slapende kinderen pakt, kan een ouder daar behoorlijk gek van worden. De kinderen bang, plassen weer in bed en verliezen de concentratie op school. De impact daarvan moet ook worden meegenomen in het landelijke beslismodel, want uiteindelijk zijn we er voor de burger en die vraagt veiligheid van ons.”
Welke belangrijke les heeft u door uw werk opgestoken?
“Enkel samen kom je verder. Dan heb je alle expertise bij elkaar en iedereen is nodig om te doen wat gedaan moet worden. In de 8 jaar van dit programma HIC – 5 jaar geleden volgde ik mijn voorganger op die in 2012 op deze functie begon – hebben we een integrale samenwerking opgebouwd. Steeds meer partijen zijn aangesloten. De laatste jaren ben ik er vooral op gericht om publiek en privaat met elkaar te verbinden. Samen met een verzekeringsmaatschappij vergelijken we bijvoorbeeld de curve van aangiften van inbraak en de schadeclaims, die komen nagenoeg volledig overeen. En we wisselen informatie uit over modi operandi, zodat de verzekeraar en wij onze inspanningen en preventiemaatregelen daarop kunnen aanpassen.”
“Overheidspartijen zijn nog bang voor de commerciële belangen van private partijen. We hoeven daar niet zo rigide in te zijn. Laten we de guts hebben om te stellen dat als een bedrijf maatschappelijk verantwoord onderneemt, waarom mogen we dat dan niet als voorbeeld nemen?” <<




Laat een reactie achter